Szanowny Kliencie,
życzymy Tobie pełnego zadowolenia z użytkowania naszego produktu. W przypadku ewentualnych zapytań, prosimy kontaktować się bezpośrednio z naszymi przedstawicielami którzy udzielą wyczerpujących odpowiedzi.
1. DANE TECHNICZNE
|
|
ISETA |
ISOTTA |
|
Nominalna moc grzewcza kominka [kW] |
8 |
11 |
|
Średnica rury odprowadzającej spaliny [mm] |
150 |
150 |
|
Wymagany ciąg komina [Pa] |
10 |
10 |
|
Ciężar [kg] |
150 |
190 |
|
Rodzaj rusztu |
obrotowy |
obrotowy |
|
Wysokość [mm] |
706 |
775 |
|
Szerokość [mm] |
665 |
790 |
|
Głębokość wraz z klamkami [mm] |
447 |
515 |
Średnia temperatura spalin przy mocy nominalnej [oC] – dla drewna |
332 |
367 |
2. OPIS TECHNICZNY
Żeliwne kominki przeznaczone są do ogrzewania pomieszczeń mieszkalnych w różnych porach roku. Przeznaczone są również do ogrzewania obiektów rekreacyjnych, daczy lub stosowane jako dodatkowe źródło ogrzewania domów jednorodzinnych w ciągu całego roku. Zalecanym paliwem są polana drewna lub brykiety drzewne. Ogrzewanie pomieszczeń mieszkalnych odbywa się poprzez promieniowanie od przezroczystej szyby i zewnętrznych powierzchni kominka, oraz konwekcję dzięki przepływowi powietrza dokoła kominka.
Kominek wykonany jest się z żeliwa oraz blachy stalowej. W dolnej jego części paleniska znajduje się ruszt obrotowy, pod którym znajduje się popielnik. Palenisko posiada żeliwne drzwiczki z żaroodoporną szybą (do 700 oC), która umożliwia obserwację płomienia. Kominek wyposażony jest w regulatory pierwotnego i wtórnego powietrza do spalania w celu zoptymalizowania procesu spalania.
Powietrze do spalania przepływa przez popielnik oraz ruszt. Popielnik znajdujący pod rusztem musi być regularnie opróżniany, aby zapobiec blokowaniu przepływu powietrza pierwotnego pod ruszt. Przy pomocy powietrza pierwotnego wpływamy na moc oraz wielkość płomienia. Przy opalaniu drewnem, zaleca się aby regulator powietrza pierwotnego podczas normalnej eksploatacji był tylko trochę otwarty. Przy jego większym otwarciu, drewno zbyt szybko się wypali. Podczas spalania brykietów klapka powietrza pierwotnego nie może być zamknięta całkowicie – doprowadzenie powietrza pierwotnego pod ruszt jest niezbędne.
Regulacja powietrza pierwotnego do spalania (termostat B)
Termostat regulacyjny znajdujący się po prawej stronie w tylnej części kominka reguluje dopływ powietrza przez popielnik oraz ruszt. Obracając korbką można nastawić otwarcie klapki regulacyjnej, która w zależności od temperatury automatycznie reguluje ilość doprowadzanego powietrza. Popielnik znajdujący pod rusztem musi być regularnie opróżniany, aby zapobiec blokowaniu przepływu powietrza pierwotnego pod ruszt. Przy pomocy powietrza pierwotnego wpływamy na moc oraz wielkość płomienia. Przy opalaniu drewnem, zaleca się aby regulator powietrza pierwotnego podczas normalnej eksploatacji był tylko trochę otwarty. Przy jego większym otwarciu, drewno zbyt szybko się wypali. Podczas spalania brykietów klapka powietrza pierwotnego nie może być zamknięta całkowicie – doprowadzenie powietrza pierwotnego pod ruszt jest niezbędne.
Regulator powietrza wtórnego do spalania (zasuwka B)
Nad drzwiczkami paleniska znajduje się regulator powietrza wtórnego (zasuwka). Zasuwka regulacyjne musi być raczej zawsze otwarta, zwłaszcza podczas spalania drewna. Jeżeli zasuwka jest przesunięta całkowicie w lewo, to oznacza że regulator jest zamknięty. Jeżeli zasuwka jest przesunięta całkowicie w prawo, to oznacza że regulator jest w pełni otwarty.
Klapka do rozpalania (cięgno C)
Klapka do rozpalania, znajduje się po prawej stronie w tylnej części kominka obok regulatora powietrza pierwotnego. Używa się go podczas rozpalania i dokładania paliwa. Podczas normalnej eksploatacji musi być ona zawsze zamknięta (wsunięta).
otevřeni – otwarte
zavřeni – zamknięte
3. PALIWO
Wymaganym paliwem są suche szczapy i polana o średnicy ø 40 – 110 mm, sezonowane pod zadaszeniem (wiatą) przynajmniej przez okres dwóch lat o wilgotności od 12% do 20%, wartości opałowej 15 - 17 MJ.kg-1 i długości polan 300 – 350 mm w zależności od modelu kominka. Brykiety drzewne powinny mieć wartość opałową w zakresie 15 - 25 MJ.kg-1.
W kominkach nie wolno spalać: koksu, węgla, trocin, mokrego drewna lub pomalowanego drewna, materiałów plastikowych. W przypadku nie zastosowania się do powyższej uwagi gwarancja nie będzie uznawana. Papier i tektura może być użyta wyłącznie w trakcie rozpalania. Spalanie śmieci jest zabronione, ponieważ może spowodować uszkodzenie kominka oraz komina. Paliwo do kominka należy zawsze układać w jednej warstwie tzn. 2 do 3 drewnianych polan naraz, lub 3 do 4 brykietów drzewnych obok siebie. Paliwo o zwiększonej wartości opałowej należy mieszać zawsze z drewnem, aby nie doszło do uszkodzenia elementów żeliwnych oraz szyby drzwi z powodu zbyt wysokiej temperatury.
Na poniższym wykresie zilustrowano zależność wartości opałowej paliwa od jego wilgotności. Wartość opałowa paliwa wyraźnie spada wraz ze wzrostem wilgotności.
Na przykład:
Drewno o wilgotności 20% posiada wartość opałową 4 kWh / 1kg
Drewno o wilgotności 60% posiada wartość opałową 1,5 kWh / 1kg
Świeże drewno źle się pali, bardzo dymi i w znacznym stopniu skraca żywotność kotła oraz komina. Moc kotła spada do 50%, a zużycie paliwa zwiększa się dwukrotnie.
Wartość opałowa paliwa
|
Rodzaje drewna |
Wartość opałowa 1 kg |
|
|
kcal |
kJoule |
kWh |
|
świerk |
3900 |
16250 |
4,5 |
|
sosna |
3800 |
15800 |
4,4 |
|
brzoza |
3750 |
15500 |
4,3 |
|
dąb |
3600 |
15100 |
4,2 |
|
buk |
3450 |
14400 |
4,0 |
4. KOMIN
Podłączenie urządzenia do komina powinno nastąpić po uzyskaniu zgody właściwego przedsiębiorstwa kominiarskiego. Przewód kominowy musi posiadać odpowiedni ciąg, oraz dobrze odprowadzać spaliny na zewnątrz w każdych warunkach. Średnica komina nie może być mniejsza od średnicy króćca wylotu spalin kominka. Ciąg komina zależy od jego średnicy, wysokości i chropowatości ściany wewnętrznej. Do komina, do którego już jest podłączony kominek, nie można podłączać innego urządzenia. Ciąg komina mierzony na wyjściu z urządzenia (w kanale dymnym) podczas pracy z mocą nominalną powinien być w zakresie 10 – 12 Pa (1,0-1,2 mm słupa wody). Jeżeli ciąg komina jest większy od wymaganego (np. powoduje gaśnięcie kominka), należy go zmniejszyć poprzez zainstalowanie ogranicznika ciągu. Zapobiegnie to zmniejszeniu wydajności kominka oraz zakłóceniom w jego spalaniu. Dla prawidłowego działania kominka, istotne jest aby w pomieszczeniu w którym jest on zainstalowany. był zapewniony dostęp odpowiedniej ilość powietrza potrzebnego do spalania. Oznacza to że przy zamkniętych drzwiach i oknach, do pomieszczenia powinna być dostarczana dostateczna ilość powietrza do spalania, jeśli powietrze do spalania nie dostarczane jest niezależnie z zewnątrz. Dokładne przepisy dotyczące rozmiarów komina oraz jego parametrów są zawarte w normach PN EN 73 42 01/02, PN EN 1443/03.
5. KANAŁ DYMOWY
Kanał dymowy kominka powinien być podłączony do przewodu kominowego o odpowiednich wymiarach i ciągu. Podłączenie to powinno być możliwie najkrótsze. Kanał dymowy powinien być ustawiony pod odpowiednim kątem, uwzględniającym kierunek przepływu spalin.
Kanał dymowy powinien być sztywny, szczelny oraz stwarzać możliwość wyczyszczenia wewnątrz. Wewnętrzny przekrój kanału dymowego nie może być większy. niż wewnętrzny przekrój czopucha i nie może zwężać się w kierunku komina. Każde kolano kanału dymnego powoduje zmniejszenie ciągu spalin.
Możliwości instalowania kanału dymowego w konstrukcjach z materiałów łatwopalnych (drewniane budynki) są przedstawione w załączniku nr 2 i nr 3 CSN 06 1008/97.
6. OCHRONA PRZECIWPOŻAROWA
Wyciąg z ČSN 061008/97 – Bezpieczeństwo przeciwpożarowe urządzeń grzewczych.
Bezpieczne odległości
Przy instalacji urządzenia należy zachować bezpieczną odległość od ściany, która musi wynosić minimum 400 mm. Odległość ta dotyczy kominków i kanałów dymowych w pobliżu palnych substancji o stopniu palności B, C1 a C2 (stopień palności znajduje się w tab. nr 1). Bezpieczną odległość (400 mm) należy podwoić, jeśli kominki i kanały dymowe znajdują się w pobliżu materiałów palnych stopnia C3 (patrz tab. nr 1). Należy podwoić bezpieczną odległość w przypadku, gdy nie wiadomo jaki stopień palności posiada dany materiał. Bezpieczna odległość będzie wynosiła 200 mm gdy zostanie użyta niepalna płyta izolująca o grubości min. 5 mm umieszczona w odległości 25 mm od chronionego materiału palnego. Ochronna płyta lub zasłona (na chronionym przedmiocie) musi być większa od obwodu kominka włącznie z kanałem dymowym z każdej strony o minimum 150 mm a nad górną ścianą kotła przynajmniej o 300 mm. Płyta ochronna lub zasłona musi znajdować się również na przedmiotach z materiałów palnych znajdujących się w pomieszczeniu, jeśli znajdują się bliżej niż bezpieczna odległość (np. w domkach letniskowych, ruchomych pomieszczeniach). Należy również zachować bezpieczną odległość podczas magazynowania przedmiotów w pobliżu kominków.
Jeśli kominek znajdują się na podłodze z palnych materiałów, należy na niej położyć niepalną podkładkę izolującą ciepło, która jest większa od obrysu kominka po stronie otworu zasobnika i popielnika o przynajmniej 500 mm a z pozostałych stron o minimum 200 mm. W roli niepalnych i izolujących ciepło podkładek można użyć wszystkich materiałów o stopniu palności A.
Tab. nr 1
|
Stopień palności |
Rodzaj materiałów budowlanych i wyrobów zakwalifikowanych wg stopnia palności |
|
A - niepalne |
granit, piaskowiec, beton, cegły, płytki ceramiczne, zaprawa murar-ska, tynki ognioodporne, itd. |
|
B – niełatwopalne |
akumin, izomin, heraklit, lignos, wełna bazaltowa, płyty z włókien szklanych, novodur |
|
C1- trudnopalne |
drewno liściaste (dąb, buk), płyty pilśniowe,
sklejka, sirkolit, werzalit, utwardzany papier
(umakart, ecrona) |
|
C2- średniopalne |
drewno iglaste (sosna, modrzew, świerk),
płyty wiórowe i z korka, gumowe pokrycie podłóg (Industrial, Su-per) |
|
C3- łatwopalne |
płyty pilśniowe (Hobra, Sololak, Sololit),
materiały na bazie celulozy, poliuretan, styropian,
polietylen, PVC |
UWAGA - W przypadku wystąpienia okoliczności, które mogą spowodować niebezpieczeństwo pojawienia się palnych gazów lub oparów, oraz robót podczas których może wystąpić niebezpieczeństwo pożaru lub wybuchu (np. lepienie linoleum, PVC itp.) należy wyłączyć kominek przed wystąpieniem niebezpieczeństwa. Nie wolno kłaść żadnych przedmiotów z materiałów łatwopalnych na kominek, ani w pobliżu kominka w odległości mniejszej niż wynosi odległość bezpieczna.
Kominek może pracować wyłącznie z zamkniętym popielnikiem i zamkniętymi drzwiczkami. Nie spalone stałe pozostałości (popiół) muszą być gromadzone w zamkniętym ognioodpornym zbiorniku.
7. OBSŁUGA I NADZÓR
Osoby obsługujące kominek powinny kierować się instrukcją obsługi i konserwacji. Zabronione są czynności, które mogą spowodować zagrożenie zdrowia osób obsługujących kominek lub współmieszkańców. Kominek może obsługiwać osoba pełnoletnia, która przeczytała instrukcję obsługi. Zabronione jest zostawianie dzieci bez opieki przy działającym kominku. Nie wolno używać cieczy łatwopalnych do rozpalania w kominku na paliwo stałe a także nie wolno jakimkolwiek sposobem zwiększać mocy nominalnej kominka podczas jego pracy (przegrzewanie). Obsługa musi sprawdzać co pewien czas działanie kominka. Podczas pracy zawsze należy sprawdzać szczelność drzwiczek i otworów do czyszczenia, należy je dokładnie zamykać. Użytkownik nie może naruszać konstrukcji kominka. Kominek musi być zawsze dobrze i w odpowiednim czasie wyczyszczony, aby wszystkie kanały jego były drożne. Drzwiczki komory paleniskowej muszą być zawsze dobrze zamknięte.
8. ROZPALANIE I DOKŁADANIE PALIWA
Otworzyć drzwi komory paleniskowej i włożyć na ruszt obrotowy papier lub inny dostępny na rynku środek rozpalający. Następnie położyć na to drobne kawałki drewna, zapalić i odczekać chwilę w celu rozpalenia. Otwory doprowadzające powietrze pierwotne, oraz wtórne do spalania należy otworzyć jednocześnie maksymalnie. Jak tylko się drewno rozpali, należy dołożyć paliwo do komory paleniskowej i wyregulować (przymknąć) powietrze pierwotne i wtórne w zależności od potrzeby. Kominek (komorę paleniskową) nie wolno całkowicie zapełniać paliwem.
Zbyt duża ilość paliwa i powietrza do spalania mogą spowodować przegrzanie i uszkodzenie kominka. Należy dokładać zatem tylko jedną warstwę paliwa tzn. 2 do 3 polan drewna lub 3 do 4 brykietów. Ze względów bezpieczeństwa, drzwiczki komory paleniskowej mogą być otwarte tylko podczas dokładania paliwa. Natomiast podczas pracy i w okresach gdy kominek nie jest użytkowany muszą być one zamknięte.
Podczas pierwszego rozpalenia należy zachować szczególną ostrożność i przestrzegać poniższych informacji, aby nie spowodować uszkodzenia kominka.
Materiały z którego został skonstruowany kominek są niejednorodne: elementy żeliwne, blachy stalowe, części żaroodporne.
Temperatura, która występuje we wnętrzu kominka nie jest w każdym miejscu taka sama. W poszczególnych miejscach waha się w zakresie 300 oC do 400 oC.
W okresie użytkowania urządzenia jest ono wielokrotnie poddawane cyklom zapalania i wypalania paliwa, zarówno przy mocy maksymalnej jak i minimalnej.
Podczas pierwszego rozpalania w kominku, może dojść do wydzielania się nieprzyjemnego zapachu, którego przyczyną jest wysuszanie się kleju oraz wypalanie elementów. Zapach ten jednak po krótkim czasie powinien zaniknąć. Dlatego, zalecamy przy pierwszym rozpalaniu nakładać mniejszą ilość paliwa i powoli zwiększać moc kominka. Zasuwka powietrza do spalania powinna być otwarta tylko trochę.
Aby nowy kominek mógł ostatecznie wywietrzeć, musi być podany różnym cyklom i typom pracy tzn. musi być wielokrotnie i przez określony czas poddany temperaturze wyższej niż 350 oC.
Uwaga – zalecamy, aby przy pierwszym rozpaleniu kierować się poniższymi radami:
1. Upewnić się że w miejscu instalacji kominka zagwarantowana odpowiednia
wymiana powietrza.
2. Przy pierwszym rozpaleniu nie przepełniać komory paleniska (ponad połowę ilości
paliwa przy normalnej pracy kominka).
3. Utrzymywać pracę kominka nieprzerwanie przez okres 6 – 10 godzin, a regulatory
otwarte mniej niż jest zalecane w instrukcji.
4. Czynność tę powtarzać 4 – 5 -krotnie lub więcej, według możliwości.
9. EKSPLOATACJA
Podczas bieżącej eksploatacji, moc kominka reguluje się przy pomocy regulatorów (powietrza pierwotnego i wtórnego), w taki sposób aby osiągnąć pożądaną wydajność kominka oraz optymalne spalanie.
Lepsze spalanie można osiągnąć wówczas, gdy do drewna dopływa więcej powietrza do spalania przez zasuwkę powietrza wtórnego, a przy spalaniu brykietów drzewnych lub z węgla brunatnego więcej powietrza do spalania dopływa przez klapkę regulacyjną powietrza pierwotnego. Nastawienie zasuwek (regulatorów powietrza) właściwe dla osiągnięcia wydajności nominalnej przy zalecanym ciągu paliwa wynoszącym 10 – 12 Pa jest następujące:
|
|
Isetta |
Isotta |
|
Powietrze do spalania |
Powietrze pierwotne – termostat B |
Powietrze wtórne – zasuwka A |
Powietrze pierwotne – termostat B |
Powietrze wtórne – zasuwka A |
|
Drewno |
Zamknięte |
Otwarte 6 mm |
Otwarte 4 mm |
Otwarte 5 mm |
|
Brykiety drzewne |
Otwarte ok. 8 mm |
Otwarte 3 mm |
Otwarte |
Otwarte 3 mm |
Na intensywność palenia jak również moc kominka, poza regulacją powietrza do spalania, ma wpływ również komin. Dobry ciąg komina wymaga mniejszej regulacji powietrza do spalania, tymczasem niedostateczny ciąg wymaga dokładniejszej regulacji powietrza do spalania.
W trakcie spalania należy kontrolować jakość spalania obserwując dym uchodzący z komina. Jeżeli dym jest biały, oznacza to że kominek nie jest prawidłowo wyregulowany lub drewno jest zbyt wilgotne. Jeśli dym jest szary lub czarny spalanie jest niecałkowite (należy zwiększyć ilość powietrza wtórnego). W przypadku, gdy zasuwka pow |
